Belonen én berispen in de Palestijnse gebieden

door Thierry Aartsen, Politiek Commissaris Defensie en Ontwikkelingssamenwerking

Terwijl de gehele wereld de Gazastrook als oorlogsgebied heeft bestempeld en de Nederlandse politici elkaar in de haren vliegen over wie de meeste schuld betreft, gaat de geldstroom richting de Gazastrook gewoon door. Over de situatie in de Gazastrook wil ik echter maar een zin kwijt: "wie de bal kaatst, kan hem terug verwachten". In dit blog wil ik het hebben over ‘dat andere Palestijnse gebied'. Door al het geweld op de Gazastrook wordt de Westelijke Jordaanoever achterwege gelaten en lijkt President Abbas er maar weinig toe te doen. Juist nu is het moment voor de Internationale Gemeenschap om hier vooruitgang te boeken.

In het conflict tussen Israël en de Palestijnen moet de pedagogische vuistregel van "belonen" en "berispen" worden gehanteerd. Met name de eerste moet nu eens uitgevoerd worden. Israël staat in het gelijk wanneer het geweld ter zelfverdediging gebruikt om verder geweld tegen de eigen bevolking te voorkomen. Het laat zien dat het niet gediend is van de voordurende beschietingen vanuit de Gazastrook en slaat dus nu terug. Dit zou je volgens deze regel als "berispen" kunnen betitelen.

De pedagogiek leert ons ook dat "berispen" alleen werkt wanneer goed gedrag ook wordt beloont. In praktijk betekent dit dat Israël, maar ook de Internationale Gemeenschap, vrede en de bewaring van de vrede vanuit de Palestijnse Autoriteiten( lees: Westelijke Jordaanoever) moet "belonen".

Juist nu is het tijd om aan de Palestijnen te laten zien dat geweld niets oplevert en vrede juist wel. De Palestijnen in de Westelijke Jordaanoever die, in tegenstelling tot de Gazastrook, wel kiezen voor vrede dienen juist nu de positieve gevolgen hiervan te ondervinden. De Westelijke Jordaanoever moeten inzien dat vrede welvaart brengt en dus is het aan de Internationale Gemeenschap nu de taak om vrede te "belonen".

Concreet betekend dit dat de ontwikkelingssamenwerkings gelden juist naar de Westelijke Jordaanoever moeten vloeien in plaats van nog meer geld te steken in de Gazastrook. Er moeten worden geïnvesteerd in economie en vrijhandel. Geef deze Palestijnen de kans om te im- en exporteren en zo hun welvaart te vergroten en werkloosheid te verkleinen. Help de regering Abbas om een goede, stevige en stabiele overheid op te bouwen. Leer deze Palestijnen hoe zij vooruitgang kunnen brengen in hun eigen land. Help ze bij het opzetten van infrastructuur zodat het land aantrekkelijk wordt voor buitenlandse investeerders wat het belang van vrede vergroot.

Nu weet ik dat na 60 jaar oorlog en geweld, een weblog van een JOVD'er echt niet dé oplossing voor het conflict brengt. Wel denk ik dat het belangrijk is om te banadrukken dat het doel van het ontwikkelingsbeleid nogal eens uit het oog wordt verloren. Ook in dit geval wordt te veel gekeken naar het gebied waar het geweld is, terwijl er juist enorme kansen te behalen zijn in het andere gebied.

Reageer hier

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het Israël-Palestinaconflict: stop de schending van het internationaal recht

door Lotte Bok, Politiek Commissaris Buitenlandse Zaken

Met betrekking tot het Israël-Palestina conflict kunnen twee zaken met zekerheid worden vastgesteld: ten eerste, dat het altijd vreselijk is wanneer burgers lijden onder oorlog. Ten tweede, dat dit conflict dusdanig complex en langdurig is, dat het nauwelijks mogelijk en zeker niet wenselijk is om een kant te kiezen.

Door pro-Israëlisten wordt vaak gezegd dat Israël het recht op zelfverdediging heeft. Dit is ook het argument dat de Israëlische regering gebruikt om de huidige aanvallen op de Gazastrook te verdedigen. Echter, dit is slechts de halve waarheid. In het internationaal recht bestaat inderdaad het recht om geweld te gebruiken ter zelfverdediging aan landen die te maken hebben met een directe aanval. Dit geweld moet dan wel proportioneel zijn en alleen erop gericht om de aanval te stoppen. In anderhalf week tijd zijn door de Israëlische aanvallen op Gaza inmiddels ongeveer 635 Palestijnen om het leven gekomen. Dit om raketaanvallen van Hamas te laten stoppen, die zo'n twintig Israëliërs hebben gedood over een periode van maanden. Dat is niet meer proportioneel te noemen.

Het recht op zelfverdediging geeft dus niet het recht om blind om je heen te slaan. Integendeel: het is niet zozeer een recht op zich, maar een uitzondering op het verbod op geweld, dat één van de hoogste waarden binnen het internationaal recht is. Wanneer er gebruik wordt gemaakt van deze uitzondering, dient wel rekening te worden gehouden met andere regels in het internationaal recht, bijvoorbeeld met het humanitair recht en de mensenrechten. Het humanitair recht bepaalt wat toegestaan is in tijden van oorlog. Dit schrijft duidelijk voor dat burgers ontzien moeten worden. Deze regel, vastgelegd in internationale verdragen, heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een norm waarbij "collateral damage", oftewel het maken van burgerslachtoffers, nauwelijks nog geaccepteerd is.

Israël valt momenteel de Gazastrook aan, wat het meest dichtbevolkte stuk land ter aarde is. Wanneer je dat doet, weet je zeker dat je burgerslachtoffers gaat maken. Dat druist dus, wederom, in tegen het internationaal recht. Daarnaast frustreert Israël pogingen om de Palestijnen in de Gazastrook te helpen. De toevoer van voedsel en medische hulp is lastig door de Israëlische blokkades en door de bombardementen schijnt er een ernstig tekort aan drinkwater en energie te zijn ontstaan. Dit weten we echter niet zeker, omdat Israël geen buitenlandse journalisten toelaat in de Gazastrook. Mensen de toegang tot basale levensbehoeften ontzeggen is een schending van de mensenrechten.

Het internationaal recht is een belangrijke verworvenheid, dat tot stand is gekomen door internationale samenwerking en internationaal overleg. Het humanitair recht en de mensenrechten zijn daarnaast ook nog eens triomfen van het liberalisme. Juist het besef dat individuele levens belangrijker zijn dan de macht van een regering om te doen en laten wat het wilt, is een belangrijk liberaal principe. Het internationaal recht reflecteert onze beschaving en de normen die we hebben en is daarom iets dat gekoesterd moet worden en niet zomaar opzij gegooid. Wanneer een land als Israël daarom op meerdere manieren het internationaal recht schendt, dient dat op zijn minst te worden veroordeeld door andere beschaafde landen. Dankzij internationale normstelling op het gebied van geweld en mensenrechten is onze wereld veiliger geworden en leven we in Europa nu in vrede en veiligheid. Juist daarom moeten we blijven hameren op die normen en zouden Westerse regeringen Israël nu hard moeten aanspreken op wat het doet in de Gazastrook.

Het conflict tussen Israël en de Palestijnen duurt al veel te lang en heeft al veel te veel slachtoffers gemaakt aan beide kanten om nog te kunnen spreken van het gelijk van één kant. Wat zeker is, is dat terrorisme, kolonisme en fundamentalisme nooit zullen bijdrage aan een oplossing. Wat wel zou kunnen helpen, is wanneer we ophouden kant te kiezen voor ofwel Israël, ofwel de Palestijnen, maar ons extra hard uit te spreken tégen het gebruik van geweld en vóór de naleving van internationaal recht.

Reageer hier