Terwijl de gehele wereld de Gazastrook als oorlogsgebied heeft bestempeld en de Nederlandse politici elkaar in de haren vliegen over wie de meeste schuld betreft, gaat de geldstroom richting de Gazastrook gewoon door. Over de situatie in de Gazastrook wil ik echter maar een zin kwijt: "wie de bal kaatst, kan hem terug verwachten". In dit blog wil ik het hebben over ‘dat andere Palestijnse gebied'. Door al het geweld op de Gazastrook wordt de Westelijke Jordaanoever achterwege gelaten en lijkt President Abbas er maar weinig toe te doen. Juist nu is het moment voor de Internationale Gemeenschap om hier vooruitgang te boeken.

In het conflict tussen Israël en de Palestijnen moet de pedagogische vuistregel van "belonen" en "berispen" worden gehanteerd. Met name de eerste moet nu eens uitgevoerd worden. Israël staat in het gelijk wanneer het geweld ter zelfverdediging gebruikt om verder geweld tegen de eigen bevolking te voorkomen. Het laat zien dat het niet gediend is van de voordurende beschietingen vanuit de Gazastrook en slaat dus nu terug. Dit zou je volgens deze regel als "berispen" kunnen betitelen.

De pedagogiek leert ons ook dat "berispen" alleen werkt wanneer goed gedrag ook wordt beloont. In praktijk betekent dit dat Israël, maar ook de Internationale Gemeenschap, vrede en de bewaring van de vrede vanuit de Palestijnse Autoriteiten( lees: Westelijke Jordaanoever) moet "belonen".

Juist nu is het tijd om aan de Palestijnen te laten zien dat geweld niets oplevert en vrede juist wel. De Palestijnen in de Westelijke Jordaanoever die, in tegenstelling tot de Gazastrook, wel kiezen voor vrede dienen juist nu de positieve gevolgen hiervan te ondervinden. De Westelijke Jordaanoever moeten inzien dat vrede welvaart brengt en dus is het aan de Internationale Gemeenschap nu de taak om vrede te "belonen".

Concreet betekend dit dat de ontwikkelingssamenwerkings gelden juist naar de Westelijke Jordaanoever moeten vloeien in plaats van nog meer geld te steken in de Gazastrook. Er moeten worden geïnvesteerd in economie en vrijhandel. Geef deze Palestijnen de kans om te im- en exporteren en zo hun welvaart te vergroten en werkloosheid te verkleinen. Help de regering Abbas om een goede, stevige en stabiele overheid op te bouwen. Leer deze Palestijnen hoe zij vooruitgang kunnen brengen in hun eigen land. Help ze bij het opzetten van infrastructuur zodat het land aantrekkelijk wordt voor buitenlandse investeerders wat het belang van vrede vergroot.

Nu weet ik dat na 60 jaar oorlog en geweld, een weblog van een JOVD'er echt niet dé oplossing voor het conflict brengt. Wel denk ik dat het belangrijk is om te banadrukken dat het doel van het ontwikkelingsbeleid nogal eens uit het oog wordt verloren. Ook in dit geval wordt te veel gekeken naar het gebied waar het geweld is, terwijl er juist enorme kansen te behalen zijn in het andere gebied.