Wij verkeren in een positie waar wij verworven vrijheden te snel voor lief nemen. Vrijheid maakt lui. Voor ons zijn vrije en eerlijke verkiezingen haast zo vanzelfsprekend als de ochtend na de nacht.

Gelukkig hoeven wij in Nederland niet meer te strijden voor deze basale vrijheden. Hier kiezen wij onze leiders, en hopelijk -ja, hopelijk- kiezen wij dit jaar nog voor nieuwe. Laten we kiezen voor een regering zonder twee linkerhanden. Een regering die problemen erkent, en kansen ziet deze op te lossen en dit vervolgens ook doet. Nederland staat voor een belangrijke keuze: de financiële crisis heeft pijnlijk duidelijk gemaakt dat onze verzorgingsstaat niet langer houdbaar is. Staatsschuld, vergrijzing en een krimpende beroepsbevolking drukken zwaar op de maatschappij. De gevolgen worden echter alleen afgewenteld op de jongeren. Op jou en op mij. Wij dragen de lasten van een verzorgingsmaatschappij die te duur, te groot en te oneerlijk is. De keuze is nu. Gooien wij de knuppel tussen de kakelende kamerleden of wachten wij tot de realiteit ons inhaalt? Onze generatie draait op voor de lasten van lusten die wij niet zullen proeven.

Het maatschappelijk middenveld dat gedomineerd wordt door onze ouders en grootouders, de babyboomers, kan EN wil geen keuzes maken. Het huidige kabinet denkt dat wij Nederland klaarmaken voor de toekomst door overal wat te gaan schaven. Je kent het wel: beetje hier, beetje daar. Agnes Jongerius heeft ook gezien dat de overheidsfinanciën niet meer houdbaar zijn, en denkt dit op te lossen met.. (stilte)-je raadt het nooit- .. hogere belastingen. Maar goed, het is natuurlijk al heel wat dat zij het probleem onderkent.

Toch moeten we niet alleen wijzen met de vinger. Wij moeten onze eigen verantwoordelijkheid nemen. Wij moeten ons laten horen en oplossingen aandragen. Het gaat om ónze toekomst. Waar zijn de jongeren? Wanneer springen we op de barricaden?

De verhoging van de AOW leeftijd laat de pleinen volstromen. De versoepeling van het ontslagrecht zet het Malieveld op zijn kop en zelfs Lingo blijft op de buis wanneer de rollators zich verzamelen op het binnenhof. Maar waar zijn wij?

Daarom moet mij als kersvers landelijk voorzitter van het hart dat de moderne student lui, verwend en ingeslapen is. Niet om het bepalen van studieresultaten, het nastreven van toekomstambities of het respecteren van de rechtstaat, maar wel als het gaat om liberale principes. De wereld van de snelle successen, de Wall Street mentaliteit waar snelle winsten en korte termijn visie prevaleren boven een lange termijnvisie, hebben immateriële kernwaarden op de achtergrond gedrukt. Dus mijn vraag aan de aanwezige JOVD-leden is: wanneer staan jullie op het Malieveld?

De toekomst waar wij over na moeten denken gaat verder dan alleen de houdbaarheid van de verzorgingsstaat of een betaalbare overheid. Wij moeten straks de concurrentie aangaan met landen als China en India. Landen die productiever, beter opgeleid en flexibeler zullen zijn dan wij.

We zullen altijd voor blijven liggen op deze twee landen met betrekking tot menserechten, liberale vrijheden zoals de waarde van het individu. Maar zolang de nieuwe generatie leiders zoals jullie, het verdomd om de straat op gaan voor meer dan het materiele, verkwanselen we langzaam wat ons onderscheid van India en China.

Àls we op deze manier doorgaan. We moeten terug naar de basis.

We hebben recht op vrijheid, bescherming, goed onderwijs. Maar hebben we recht op vijf weken vakantie? Heb jij recht op studiefinanciering? En heb ik recht op meer loon, alleen omdat ik ouder ben?

Het antwoord is natuurlijk: nee. Als Nederland even welvarend wil blijven in de toekomst als nu, dan moeten we fundamenteel veranderen. Niet alleen de verzorgingsstaat moeten wij onder handen nemen. En er is meer nodig dan slechts schaven aan de begroting: onze mentaliteit moet veranderen. Niets is vanzelfsprekend en we moeten in een veranderende wereld keihard knokken voor onze concurrentiepositie.

Juist onze individuele dromen, onze individuele ambities en de wil om zelf kansen te grijpen is wat Nederland groot heeft gemaakt. Dit is ook de kern van het liberalisme. En tot iedereen die dacht dat het liberalisme een gepasseerd station is, zeg ik dit: het liberalisme is niet klaar, sterker nog, we beginnen net.

Want juist het liberalisme staat voor een open en eerlijke maatschappij met kansen voor iedereen. Iedereen die wil, kan bergen verzetten. Daarom moeten wij niet langer langs de kant staan en lijdzaam toezien hoe onze toekomst wordt ingevuld door de lasten van nu, maar de handschoen oppakken en de toekomst naar onze eigen hand zetten.

En wat willen we dan? Goed onderwijs dat talent naar ongekende hoogte drijft. Wij willen banen die draaien om kwaliteit en niet om leeftijd. Wij willen solidariteit tussen generaties die meer is dan eenrichtingsverkeer, de kans om je eigen verantwoordelijkheid te kunnen nemen zonder dat die wordt ingeperkt door een ander. Wij willen een samenleving waarin de besten de grootsten zijn, niet waarin de oudste dat zijn.

En als de Tweede Kamer niet naar ons komt, dan komen wij naar de Tweede Kamer. En als we naar het Malieveld moeten, dan gáán we naar het Malieveld. De JOVD zal zich hier in 2010 volledig voor inzetten, maar we kunnen het niet alleen. Iedere jongere, socialist, christen-democraat of liberaal moet opstaan voor zijn eigen toekomst.

Maar het draait niet alleen om geld, banen en economie. Wij moeten blijven waken voor liberale waarden in Nederland. Onze privacy, onze vrijheid, staat onder druk. Incidenten, zoals de mislukte aanslag op eerste kerstdag, zorgen dat politici over elkaar heen buitelen om weer en meer beperkingen op te leggen. Maar laten we niet vergeten: terreur gaat niet alleen per vliegtuig, maar kan overal. Dat betekent niet dat wij bodyscanners nodig hebben op iedere metrolijn of bushalte, maar dat wij veiligheidsdiensten moeten hebben die hun moeilijke taak goed doen. Daarnaast zullen we vroeg of laat moeten accepteren dat een open en vrije samenleving risico's met zich meebrengt. Leven is niet zonder risico, en er bestaat niet zoiets als absolute veiligheid. Politici die dit beweren, liegen. Voor liberalen is deze keuze eenvoudig: wij nemen het risico om vrij te zijn.

Naast Iran zijn er meer plaatsen in de wereld waar vrijheid en bescherming nog alles behalve realiteit zijn. Bijvoorbeeld in Afghanistan. Nederlandse soldaten werken mee aan een zwaar en moeilijk proces. Voor de veiligheid van ons en de Afghanen hebben 21 Nederlandse soldaten hun leven gegeven, en de missie is een aanslag op Nederlands militair materieel. Toch pleit de JOVD voor verlenging. De vraag die wij ons als maatschappij moeten stellen is of we onze verantwoordelijkheid nemen als er bedreigd, verkracht en gemoord wordt. Wat doen we als terroristen en massamoordenaars worden gehuisvest? Als vrouwen worden vermoord omdat een vrouwenleven blijkbaar minder waard is dan dat van een man? Wat doen we dan als maatschappij? Nederland heeft een grote bijdrage geleverd, misschien wel groter dan van een land van onze omvang verwacht kan worden. Maar onze aanpak werkt. Wij kunnen deze verantwoordelijkheid niet ontduiken zoals sommige Europese landen doen. Wij vechten tegen een maatschappij waarin Islamitische fundamentalisten je stenigen als je het gebed mist. Afghanistan is dat cruciale slagveld tegen die militante en fundamentalistische islam.

Rest ons nog iets anders deze avond. Elk jaar reikt de JOVD een prijs uit. Ook vanavond weer proberen wij die persoon te huldigen die zich heeft ingezet voor het verspreiden of verdedigen van liberale waarden. Over het algemeen waren het politici die de afgelopen jaren de prijs in ontvangst hebben mogen nemen. Dit jaar was het echter erg moeilijk om een politicus ten vinden voor wij vrijheid het hoogste goed is. Erger nog, de politici dit jaar leken meer op cabaretiers dan op beleidsmakers: het plan van de ene nog gekker dan dat van de ander. Daarom hebben we dit jaar ook maar besloten dat de liberaal van het jaar een satirische toon moet hebben. Wij huldigen de persoon die de afgelopen jaren de vrijheid van meningsuiting als geen ander heeft verdedigd en gebruikt.

Hier en nu zeggen wij, liberale jongeren: wij nemen de toekomst in onze eigen handen en we heffen het glas op de toekomst, op de volgende generatie en de vrijheid -hier en overal ter wereld. Ik wens jullie allen een prachtig en liberaal 2010.