De voorzitter der colleges, ‘Il professore', is heilig in dit land. Zo rumoerig als het is tijdens het wachten op de immer verlate deskundige, zo muisstil is het als de ‘Messias' het, vaak aftandse, lokaal betreedt. En dan begint een twee (of drie) uur durend warrig, van de hak op de tak springende monoloog; niemand die zich rept, de professor weet het immers altijd beter. En dit is ook de hele insteek van het onderwijs hier: informatie consumeren om dit vervolgens op het mondelinge tentamen eenmalig te reproduceren. Werkstukken? Presentaties? Papers? Niet op mijn faculteit in ieder geval. Stel je voor dat je academische vaardigheden leert... Overigens is de kans zeer klein dat je, Erasmus student zijnde, het tentamen niet haalt. En mocht je juist net niet blond genoeg zijn of over voldoende vrouwelijke trekjes beschikken, dan zijn de herkansingsmogelijkheden vaak oneindig.

Ik mag mij, naast dit soort belegen taferelen, gelukkig prijzen met de colleges van de befaamde Britse historicus Paul Ginsborg. In tegenstelling tot zijn Italiaanse collega’s deelt hij wél schema’s uit en moedigt hij juist discussies aan binnen de colleges. Tevens schopt hij het ‘italocentrische’ beeld (Italianen vinden zichzelf namelijk nogal belangrijk) dat men van de maatschappij heeft maar al te graag onderuit: keer op keer toont hij aan dat het Italiaanse systeem geen voorbeeld, maar juist volslagen idioot is.

Deze idiotie uit zich alleen al in de erbarmelijke cultuur die hier op de universiteit heerst. Buiten de zwaar vervallen gebouwen waar de lessen worden gegeven (men vergooit de torenhoge subsidies veel liever door massaal te investeren in de mensa, waar je als student voor maar €2,50 een (houd u vast!) primo, secondo, contorno, een toetje, fruit en drinken van aanzienlijke kwaliteit kunt krijgen!) is de uni van Florence een infaam links bolwerk. Er is geen maagdelijk stukje buitenmuur meer te vinden: alles is beklad met pro-communistische, anarchistische en anti-Berlusconi leuzen. Verder wordt er zeer actief geflyerd voor (neo-)marxistische en leninistische genootschappen en is demonstreren een conventionele studentenhobby. In klagen en schreeuwen zijn de dames en heren studenten hier kampioen. Maar hier blijft het dan ook bij. In het constructief oplossen van problemen valt er nog heel wat werk te verzetten. Toevallig wordt er vandaag, 12 maart, gestaakt op de universiteit alhier. Er zijn geen colleges, alle kantoren zijn dicht en de ‘Studenti di Sinistra’ hebben opgeroepen tot een demonstratie. Dit alles omdat men het niet eens is met het euvel dat 11 jaar geleden in Bologna geschiedde. Tevens is men het, zoals een goed socialist betaamt, oneens met de ‘doorslaande’ private financiering van het onderwijs in de Republiek. Vooralsnog geen greintje liberalisme te herkennen op deze academie…

Jorik Kuipers
jorik.kuipers@jovd.nl