‘Wendela, we zijn in Meknès, maar je kunt ons voorlopig niet meer bellen want iedereen moet zijn of haar telefoon inleveren,’ aldus het hoofd van onze afdeling aan de telefoon terwijl ik netjes op kantoor in Rabat zit, ‘de Koning komt waarschijnlijk langs vandaag.’ Het woord ‘waarschijnlijk’ is erg belangrijk in deze context. Het jaar daarvoor heeft iedereen drie dagen op de Koning gewacht, tevergeefs. Urenlang hoor ik dan ook niets, totdat ik weer een telefoontje krijg: ‘Ik heb een scooter op zonne-energie aan de Koning gegeven! Ik ben gewoon langs alle beveiliging heengestapt toen hij voorbij kwam en heb hem een scooter aangeboden!’ Een goede zet: de koning is namelijk een snelheidsduivel en staat bekend om zijn voorliefde voor dure pakken en snelle auto’s. Een scooter op zonne-energie maakte vast nog geen onderdeel uit van zijn collectie.

Een andere collega vertelde dat hij laatst naast Mohammed VI reed op de snelweg ‘Ik weet het heel zeker! Geen beveiliging om hem heen, maar we reden op gelijke snelheid en ik heb zeker een aantal minuten naast hem gereden. Waarschijnlijk was hij gewoon zelf een ritje aan het maken.’ Er bestaan meer van dit soort verhalen over de Koning. Zo schijnt hij af en toe ook incognito Marokkaanse dorpjes te bezoeken. Toch opvallend voor een man die omgeven wordt door hordes beveiliging en wiens bezoeken normaal gesproken al maanden van tevoren voorbereid worden. Gebouwen worden overgeschilderd, bomen neergezet, vlaggen opgehangen en de politie gaat persoonlijk de huizen langs die op de route te liggen om er zeker van te zijn dat alle ramen dicht zijn ten tijde van het bezoek. Het is dan ook niet verwonderlijk dat iedere kilometer die de Koning aflegt de staat 9000 Euro schijnt te kosten.

Koning Mohammed VI is erg geliefd in Marokko. Zijn portret hangt overal, van lokale snackbar tot halal slager tot maatpakkenatelier. De Koning bekritiseren kan dan ook echt niet. Mensen praten nog jarenlang na over zijn bezoek. Toch net iets anders dan in Nederland. De dag na het bezoek van de Koning mocht ik namelijk met de ambassadeur mee naar de SIAM. Van mijn leidinggevende had ik al gehoord dat hij de Nederlandse ondernemers in toom had moeten houden de dag daarvoor: ‘Jongens, dit is geen Koningin Beatrix die hier komt om te koekhappen, let op je woorden, ga rechtop staan en gedraag je!’. Typisch Nederland natuurlijk. De ondernemers leken dan ook totaal niet onder de indruk toen ik ernaar vroeg: ‘Ja wat een gedoe zeg, al die beveiliging.’ ‘Best aardig om die man gezien te hebben hoor, maar we zijn wel veel zaken misgelopen.’ Mijn sussende opmerkingen over het feit dat ze nu wel meteen een goed inzicht hadden verkregen in de Marokkaanse cultuur vielen dan ook maar ten dele in goede aarde. Gelukkig is een bezoek van de Koning ook goede publiciteit. Uiteindelijk waren de ondernemers toch ook erg tevreden met de gedane zaken, met of zonder Koning.

Waar Nederlanders misschien te weinig respect tonen naar onze Koninklijke familie, staat de Koning hier haast gelijk aan God zelf. Toch is ook Koning Mohammed VI een mens, wat weer bleek tijdens het presenteren van de scooter: ‘Hoe snel gaat die scooter precies?’ Hoewel de meeste ondernemers het onzin vonden, als nuchtere Nederlanders, was er één die het maar al te goed doorhad. Hij vond de gulden middenweg tussen Marokkaans respect voor de Koning en Nederlandse nuchterheid: ‘Hier, een speelgoedautootje dat op water loopt, wilt u dat aan het zoontje van de Koning geven?’ aldus zijn vraag aan onze ambassadeur ‘Zou leuk zijn, dan kunnen ze samen spelen…’

Wendela Huisman
wendela.huisman@jovd.nl