Het is een eer voor mij, als voorzitter, om voor zo’n fantastische groep te staan. Zeker omdat dit voor velen van jullie het eerste congres is. Welkom bij dé liberale politieke jongerenorganisatie van Nederland. Het is goed om te zien dat zoveel nieuwe leden hun weg hebben weten te vinden naar de JOVD. Ik hoop dat jullie zullen genieten van dit congres, en natuurlijk ook op al die andere plaatsen en activiteiten binnen de JOVD. Maar we verwachten ook iets van jullie! 

De moderne generatie jongeren is druk. Druk met het wisselen van studie, heftig Twitterend, tikkend op Facebook, druk met Google en het snelle succes.

De informatiemaatschappij biedt enorm veel voordelen, grenzen vervagen. Je afkomst bepaalt niet meer of je toegang hebt tot kennis, verre landen en mooie studies. De wereld is kleiner geworden voor iedereen. Een geweldige ontwikkeling.

Maar als neveneffect van de informatiemaatschappij is dat de vorm prevaleert boven de inhoud. Parate kennis en inzichten raken ondergeschikt aan oneliners. Zelfs ogenschijnlijk inhoudelijke programma’s zoals Pauw & Witteman en De Wereld Draait Door houden niet van inhoudelijke discussie. Die laten ook liever 5 gasten door elkaar kletsen. Een mooi voorbeeld is de dagelijks praktijk waarin Patty Brard de discussie aangaat met Piet Hein Donner.

Dit weerspiegelt een groot nadeel van de moderne maatschappij en wij als nieuwe generatie: Alles moet snel en makkelijk.

En dat is allemaal prima, maar het is niet genoeg. Maak je boos, maak je druk. Verander wat je niet zint,  of dat nu hier binnen de JOVD is of in de maatschappij.

Je mening is er niet om een retweet te krijgen op Twitter, maar moet een eerste stap zijn om echt wat te doen. Behoud het goede, en creëer het goede. Verander en hervorm! 

Doe mee aan het politieke debat, en als de opvattingen van de JOVD je niet zinnen, doe er dan alles aan om die te wijzigen.

 De JOVD staat er goed voor. We hebben dit jaar een grote hoeveelheid nieuwe leden mogen verwelkomen. Daarnaast zijn er vele nieuwe afdelingen opgericht. En ik blij om te zien dat zij ook hier zijn: de afdeling Drenthe, Friesland, Helmond, Zoetermeer en Venlo. En voor het komend jaar zullen daar nog vele afdelingen bij komen. Overal in Nederland zal de JOVD zijn en kunnen liberale jongeren zich verenigen, met maar één doel: overal werken aan de beginselen van vrijheid, verantwoordelijkheid én verdraagzaamheid.

Het gaat ook goed met onze moederpartij. Voor het eerst in haar geschiedenis de grootste partij en zelfs in de peilingen –en da’s redelijk uniek voor een partij die aan het regeren is geslagen- gaat het goed. Mark Rutte, onze oud Landelijk Voorzitter, kan rekenen op een groot vertrouwen van de samenleving, zelfs nu onze parlementaire partner de PVV er intern zo’n zooitje van maakt. Je zou haast zeggen: Het is toch jammer dat een kleine groep, het nu voor de rest verziekt.

Kortom, we kunnen stellen dat het goed gaat met de liberalen in Nederland. Dit congres wordt druk bezocht en toen ik vorige week het VVD congres toesprak stond ik daar tegenover een tot de nok gevulde zaal. Maar wees er ook als het slechter gaat. 

Wie terugdenkt aan twee jaar geleden, weet dat het er anders heeft uitgezien. Er deugde niets aan Rutte, en wie het voor hem opnam werd op slag impopulair. Het opportunisme vierde hoogtij, ook in de JOVD.

Zorg dat je niet lid van de JOVD bent geworden om lekker dicht tegen de macht aan te schurken. Wordt niet lid van de JOVD zodat je Mark Rutte een hand kunt geven of zoals vanavond vriendjes met oud vice-premier en JOVD bestuurder Hans Wiegel kunt worden of de voorman van de liberalen in het parlement Stef Blok. 

Hetzelfde geldt voor het actief worden in afdelingsbesturen. Een van mijn ambities als Landelijk Voorzitter voor het komende jaar is het verminderen van het besturen om het besturen. Jonge liberalen die wel van alles vinden, maar zelden de diepte in gaan. Wel dingen roepen, maar niet de daad bij het woord voegen.

Jullie aanwezigheid hier, met zo velen, is een goede eerste stap. Maar het is slechts een eerste stap. En daar mag het niet bij blijven. Frans Timmermans, die vanochtend het congres opende, gaf het al aan: onze generatie moet de stappen zetten om Nederland klaar te maken voor de toekomst. Verwacht het niet van je ouders of de huidige generatie politici: zij staan met één been in het verleden en ontkennen met het ander het heden.

De ouderen hebben de macht. Niet alleen in de vakbonden, maar daarover later meer, maar ook in de politieke partijen. De partijen staan elkaar te verdringen op de 50+ beurs, de seniorennetwerken hebben een dikke vinger in de pap bij politieke partijen en de regering is bang om de rollator uit het basispakket te halen. 

Maar wat gebeurt er met onze generatie? En nu kunnen we gaan klagen en jammeren, maar we kunnen ook het heft in eigen handen nemen. 

Ik geloof in de kracht van onze generatie. Wij geloven als geen ander in de eigen kracht. Zoals de generatie van mijn ouders de wereld in 30 jaar heeft zien veranderen, zagen wij dat gebeuren in 10 jaar. We wijzen onszelf de weg in de nieuwe informatiemaatschappij, zonder hulp van anderen. We maken gebruik van alle nieuwe mogelijkheden die de voortschrijdende technologie ons te bieden heeft. We zien de wereld als onze speeltuin en eigenlijk, eigenlijk zijn wij allemaal liberaal. Maar vooral zijn wij ons bewust van de onbegrensde mogelijkheden die nog voor ons liggen. 

Maar dan moeten we wel opstaan. Onze plaats opeisen, de kansen pakken en ons niet opzij laten schuiven omdat wij het land niet zouden hebben opgebouwd. We hebben het niet opgebouwd, dat is waar. Maar dankbaarheid daarvoor mag nooit, nooit een leiband zijn.

Het regeerakkoord stelt daarin teleur. Er gebeuren goede dingen, natuurlijk. Veiligheid, integratie en immigratie. Een zorgstelsel dat beter klaar wordt gemaakt voor de toekomst. Er wordt een recordbedrag bezuinigd zodat de groei van de staatsschuld een halt wordt toegelopen en we een begin kunnen maken met terugbetalen.

Natuurlijk weet ik dat een regeerakkoord een product is van uitruilen, onderhandelen en compromissen. Maar zal ik eerlijk zijn? Ik had wel een miljard minder willen bezuinigen in ruil voor een soepel ontslagrecht. Dat verdienen we namelijk dubbel en dwars terug. En dat kan ik, als zoon van een ondernemer, weten. Van dichtbij zie ik hoe mijn vader vaak worstelt tussen een tijdelijk contract en een vast contract. Dit is een hervorming die omarmd zou moeten worden door iedereen, een hervorming die goed is voor werkgever én werknemer.

Het zat er niet in: voor deze kabinetsperiode is dit het waarmee we het moeten doen. De VVD is goed voor haar handtekening, daar veranderen wij niets aan. Wij begrijpen dat, Stef, maar jullie opdracht voor een volgende kabinetsperiode is duidelijk.

Overigens opvallend dat nu er niets gebeurt op dit vlak, de gehele Tweede Kamer plotseling bestaat uit keiharde hervormers. Maar ik zal u zeggen: het zijn gelegenheidshervormers. Ik wil Job Cohen wel eens horen als de VVD-fractie plotseling zegt: goed, Job. Ontslagrecht versoepelen? Dan doen we het toch. Zet hier je handtekening maar. Je zou het voor de gein eens moeten doen, Stef.

Daarom richten wij onze pijlen niet op onderdelen waar geen winst te behalen valt. Een handtekening is een handtekening, dat is als trekken aan een dood paard. Wij richten ons op de AOW en de pensoenen. Het regeerakkoord biedt daar ruimte voor en de noodzaak is groot.

Maar dan moet het kabinet, maar ook Stef Blok, niet bang zijn voor de vakbonden. De vakbonden zijn een relikwie uit het verleden.

Dat heeft de nog verse voorzitter van het CNV, Jaap Smit, ook gezien. Hij stelde laatst dat als het CNV meer jongere leden had, het pensioenakkoord er anders had uitgezien. Mijn vraag is dan: als je weet dat je niet het algemeen belang dient, als je weet dat je ledenbestand eruit ziet als dat van een bingoclub, als je weet dat je een hele generatie in de kou laat staan: wat doe je daar dan?

Als de polder het niet kan oplossen, als zij geen antwoord biedt op de vragen van vandaag en niet meer in staat is om alle werknemers, van nu of later, te vertegenwoordigen, dan moet het kabinet dat doen. En daar ligt ook een belangrijke rol voor de VVD-fractie.

Het pensioenstelsel en de AOW moeten gered. De AOW leeftijd moet snel omhoog. Geen 66, en niet pas in 2020. Het meestijgen van de AOW-leeftijd met de levensverwachting, moet gebeuren. Maar de uitvoer daarvan mag nooit afhankelijk zijn van de politieke kleur van het kabinet dat er dan zit, de economische groei van dat moment of het humeur van de verre opvolger van Agnes Jongerius. Ik roep de VVD-fractie op om daar aan te werken. Laat de erfenis aan mijn en komende generaties geen rekening zijn, maar toekomst, innovatie en een opgeruimd huishoudboekje.

En laat het denken niet stilstaan. De AOW en ons pensioenstelsel is als een achtbaan waar we in zijn gestopt en die we maar niet tot stilstand kunnen brengen. Er moet een nieuwe visie komen op de oude dag. Een nieuwe manier van sparen voor je eigen toekomst, die beter aansluit bij onze samenleving, de manier waarop we werken en de ambities die we onszelf stellen. En wat mij betreft is daarin geen ruimte voor een AOW. Zelf sparen, maar met solidariteit tussen generaties en een wakend oog voor hen die niet kunnen sparen, dat is het antwoord.

De politiek mag zich niet laten gijzelen door die achtbaan, maar moet durven denken over nieuwe opties, een andere aanpak en frisse visie. Dat verwachten wij ook van de grootste politieke partij van het land.

Dames en heren,

Onze generatie is slim, krachtig en heeft alles in zich voor een prachtige toekomst. Maar tot die dag zullen we moeten knokken voor onze belangen. Sluit je aan en doe mee!

Dank u wel!